Waarom ik niet meer aan design contests doe
Vroeger, toen ik nog supershackle als bedrijf had, deed ik nog wel eens mee aan wedstrijdjes. Gewoon om wat bij te verdienen en om wat te trainen in conceptueel denken en illustrator. Soms won ik, meestal niet. De concurrenten waren doorgaans heel slecht, maar soms koos de opdrachtgever ook gewoon een lelijk logo. Kan.
Een aantal weken geleden zag ik ineens een contest die me dan weer wel interessant leek. Moleskine was op zoek naar een nieuw logo, in eerste instantie voor hun blog (http://www.moleskinerie.com/). Prijzengeld 5000,- euro (leek me redelijk) en goede kans op exposure (want er kwam een shortlist van de 100 beste inzendingen). Ik was toevallig net weer wat meer aan het tekenen en had illustrator weer een beetje herondekt, dus het leek me wel een uitdaging om hiermee aan de slag te gaan. Als uitgangspunt nam ik de ‘bookmark’, dat sliertje wat je tussen je boekje kan doen zodat je snel weer kan vinden waar je gebleven was. Een heel herkenbaar onderdeel bij Moleskine producten. Daarnaast zocht ik naar visualisaties van ‘creëren’, ‘creativiteit’ en ‘ontwikkeling’. Ik kwam uit op een pijlvormig (ontwikkeling) gevouwen (creëren) logo, waarbij de binnenkant steeds anders gevuld zou kunnen worden (creativiteit). Omdat ik een andere schets, die wat losser was getekend ook wel boeiend vond, heb ik die ook nog uitgewerkt.
Zie hier het resultaat:
En de andere optie:
30 november zou de uitslag bekend zijn. En jaaaa hooorr. Ik heb niet gewonnen. Iemand die een soort inktvlek (duh) als uitgangspunt heeft gepakt wel. (http://www.moleskinerie.com/2011/11/moleskinerie-logo-competition-results.html) En eerlijk is eerlijk, het is misschien best een grappig logo. Even slikken en weer doorgaan.
Maar dan….
De shortlist. Ik begin te scrollen. Zie vooral verschrikkelijk slechte logo’s (niet bruikbaar buiten web, slechte typografie, inspiratieloos, copycats, etc.) dus ik verwacht met 99% zekerheid toch echt wel mijn eigen logo terug te vinden. Niet dus.
Hoe kan dit?
Natuurlijk, mijn logo kan niet goed genoeg zijn, maar ik ben zelfkritisch genoeg om te weten dat het toch echt wel in die top 100 had moeten kunnen zitten. Dus het ligt niet aan het logo. Waar het denk ik wel aan ligt, zijn de ruim 2000 inzendingen die ze bij Moleskine binnen hebben gekregen. 2000! Geef een opdrachtgever 10 logo’s waaruit hij moet kiezen en hij begint al te beven en schiet in stressfactor 20. Laat staan bij 2000 logo’s. Daar is niet aan te beginnen. Zelfs al zou je ze allemaal uitprinten en ophangen, dan nog zijn het er teveel om een goede keuze te maken. Daarbij heb je weinig tot geen feedback van de makers dus je hebt geen idee wat de diepere gedachten achter de logo’s zijn. Kwantiteit gaat hier dus zwaar kwaliteit in elkaar timmeren, waarbij kwaliteit het onderspit delft en huilend in een hoekje blijft jammeren. Zonde.
En nu?
Nu begin ik er dus niet meer aan. Zelfbescherming, liefde voor het vak en frustraties houden me tegen. Houdoe en bedankt!
